دو روزه 5 ماهم تموم شده و وارد ششمین ماه تولدم شدم...

دیروزم مامانی و بابایی منو واسه چکاپ بردن پیش آقای دکتر 

اما اینقدر آقای دکتر وزنمو بدخط نوشته که هر کاری کردن نتونستن بخونن

فقط فهمیدن که من ۸ کیلو و خرده ای هستم قدم هم شده بود ۶۸ سانتی متر

اینم لیست کارهایی که من بلدم:

 وقتی منو می خوابونن اگه کسی باهام حرف نزنه یا پیشم نمونه فوری دمر می شم و بعد شروع می کنم به نق و نوق کردن تا بیان دوباره صافم کنن...

 در حالت دمر پشتمو میارم بالا و سعی می کنم سینه خیز برم ولی بیش از چند سانت نمی تونم برم

 عاشق دست و پا هستم ... بهترین اسباب بازیهای من دست و پای خودم و بقیه هست اگه یه دست ببینم فوری شکارش می کنم و می خوام ببرمش توی دهنم تا برام لثه هامو بخارونه...

 بعضی وقتا که خندم میاد به یه پخ می خندم...

خیلی خیلی هم قلقلکی هستم و حتی وقتی مامانی داره لباسامو عوض می کنه هم خندم می گیره

 اگه مامانی لحظاتی هر چند کوتاه بازم بذاره (پوشک نباشم) پاهامو با دست می گیرم و می خوام ببرم توی دهنم... اینجوری:

توی بغل خاله لاله و عمه سودابه که می رم خودمو ولو می کنم...

 شیشه و پستونک نمی خورم ... از مامانی اصرار از من انکار...

 از خواب که بیدار می شم فوری دمر می شم و چشمم رو به در اتاق می دوزم تا یکی بیاد و به دادم برسه...

 در کل پسر خیلی خوبی هستم و در شبانه روز بیش از ۱۵ ساعت خوابم...

اینم یه عکس کاملاْ پسرونه...

تازه پریشبم عروسی یکی از دوستای صمیمی بابام بود ... توی هتل سنتی اصفهان گرفته بودن... منم پیش هر کدوم از دوستای بابایی که می رفتم بغض می کردم لبام آویزون می شد و اشک تو چشام جمع می شد ولی گریه نمی کردمااااااااااااا...

سلام به همه ی دوستای گلم

پنج شنبه ی هفته ی پیش یعنی ۲/۸/۸۷ به اتفاق بابایی و مامانی و خاله هام و عمه و شوهرعمه و مادربزرگ و خانواده خاله ی مامانی با دایی جواد و خانمش برای اولین بار به زادگاه پدرم رفتم...

البته عید که توی شیمک مامانی بودم اونجا رفته بودم ولی فقط صداهای آدمای اونجا رو با لهجه و گویش خاصّ خودشون شنیده بودم...

تازه دو تا فامیل جدید همسن و سال خودم پیدا کرده بودم که تا حالا مامان و بابایی هم ندیده بودنشون... اینم عکساشون

اسم این دخمل خانوم صباست می شه نوه عموی بابایی

اسم این آقا پسرم علی اینم میشه نوه دایی بابایی

از اونجا به روستای گرمه و مصر هم رفتیم و روی تپه های ماسه ای با بابایی عکس گرفتیم...

اینم یه عکس با آقا الاغه تو راه مصر

و اینم یه گله ی بزرگ بز

تازه مامان مهنازم (مامان مامانی) شنبه ی این هفته از سفر کربلا اومد ... واسه منم لباسای گرم و خوب آورده که البته واسه الآنم خیلی بزرگه... مامانم دو تا از عکسای من رو چاپ کرده بود و بصورت پشت و رو پرس کرده بود تا مامان مهناز بذاره تو کیفش و هر وقت اونجا دلش واسم تنگ شد ببیندش ... خاله ی مامانم که همسفر مامان مهناز بود اسم عکسمو گذاشته بود زیارتنامه ی آرشا... می گفت مامان مهناز اول یه دور این عکس رو بوس می کرد و قربون صدقه اش می رفته بعد زیارتنامه ها و دعاها رو می خونده...!!!

اینم یه عکس خندان از خودم توی خور...