تقدیم به آرشا-  که مدتهاست در وجودم ریشه دوانده است

و زندگی را برای من و پدرش رنگین کرده است

به امید دیدار هر چه زودترمان

دیلوز مامان مناژ بلام شه تا چتاب خوکشل خلید. مامانیم هم اونا رو واسم خوند. خیلی گشنگ بود. ماما مناژ ملسی که اینگد به فکر منی ولی تولو خدا دیجه وگتی می خوای حال منو بپرسی نجو فسگلیمون چطوله آخه من امس دالم چه!!  

بابایی جونی بابا علی خیلی دوشت دالم ولی یه اوچولو ازت خجالت می کشم واسه همین روم نمی شه وقتی نگام می کنی ورجه وورجه کنم. ولی به مامانی جفتم که یه عالمه دوشت دالم...

بوس بابایی    بوسسسسسسسسسس

تازه با کمال پرررویی دیشب لفتند خونه عمه سوباده و شام سرشون خراب شدن. تفلت بدون کادو؟؟!!!

از همه بدتر مامانیم دیشب پیتزا خورد. هر چی نصیحتش می کنم که اینگد منو اذیت نکن باز یه کار دیجه می کنه.... از همه ی اینا بدتر صبحونه هم اضافه پیتزای دیشب رو خورد. آخه مامانی اگه به خودت و زیاد شدن وزنت و بالا رفتن فشارخونت رحم نمی کنی به من اوچولوی بیچاره رحم کن!!!....

من نمی دونم اگه بیش فعال شدم دیجه بدونین از کجا آب می خوره!!!!!

تازه دیلوز یه نی نی اوچولو به خونواده ی بابایی اینا اضافه شد. دیجه وقتی می رم خور همبازی دالم. امسشم مثل باباییم علی گذشتن! خیلی دوش دالم بیام و ببینمش و باهاش دوش بشم.

هر چی به مامانیم لگد زدم و گفتم آخه منم پسر باهوشی ام دلسخونم. هیکشی بهم جایزه نداد.

آخه یکی نیس بگه مامانیه خوب! اگه قرار نیس به من جایزه بدن چرا منو توی گرما و اون هوای بد می بری جشن؟ اصلاً نمی گی من اذیت می شم؟! تازه ۳ ساعت می شینی از جاتم تکون نمی خوری...

این بابایی هم که فگت بلته چیلیک چیلیک عسک بگیره!!!!!

بذالین بیام یه حالی ازتون بگیرم که بیا و ببین!!!!!

دیجه دالم چلافه می شم! اینجا حولصم سر می له. آخه تو شیمک مامانیم خیلی تاریکه. فگت یه صداهایی می شنفم.

ای خدا جون پس کی نوبت من می شه که بیام تو دنیا؟ آخه مامانم می جه دنیا خیلی اشگله. می جه اینجا دلخت هس- جل هس - لودخونه هس. بهم گول داده که تا اومدم منو ببله پارچ تو کالکسه بشونه و هی منو ددر ببره...

من می خوام ژود بدنیا بیام ولی مامانی می جه باید بازم شبر چنی تا تپل مپل بشی بعدش بیای! آخه ۵۰ لوز ژیاده... مامانی تو لو خدا بژار ژودتر بیام......

می خواد بیشتر پول در بیاله آخه دیجه عیالوار شده. ژن و بچه خلج دالن خب! منم بش می جم بابایی تولو خدا اینگد ژحمت نچش خشته می شیا! خودم بژلگ (بزرگ) می شم کال می چُنم پول در میالم بیب بیب میخلم. اونه می خلم. می خوام بژنم تو کال بیژنش (بیزینس) می جن دلامدش اوبه!

کاکشی می شد زودتل می یومدم مامانیو اژ تهنایی نجات می دادم. ولی مامانی گشه نخول همش ۵۰ لوز دیجه مونده. ژودی میام دیجه. گول ملدونه (مردونه)

می دونید اینجا نفشتن خیلی شخته ولی دیجه چاره ای نیش!

من املوز از دشت مامانیم نالاحتم آخه دیشب یه خواب بد دید بعد یهو از خواب پرید و قلب خودشو من داش تُن تُن می ژد. خیلی ترشیده بودم.

آخه مامان خوب من چه اشلاً تولو تو این 8 ماه اژیت نچردم، تو چرا بعضی وقتا منو اژیت می چُنی؟

تاژه شبا هم هی اژ اینور به اونور می گلتی (می غلتی!) نمی جی این بند ناف لعنتی می پیچه دور گردنم و خدای نچرده ...!

راشتی می خواشتم از همه دوشتای گدیمی و جدیدی که وبلاجمو خوندنو واسم نژر (نظر) گژوشتن تشچُر چنُم! تاژه انتگادای (انتقادهای) شاژنده رو هم با آگوش باژ می پژیرم.

فگت (فقط) تولو خدا منِ اوچولو رو اژ اومدن به این دنیا ناامید نچُنید!

دیلوز چه داشتم اولین پست وبلاجم رو می نفشتم. فچر نمی چردم چه کسی جز باباییم اونو بخونه ولی حالا اوشحالم چه دوشتای جدیدی پیدا چردم.

از عمه شوباده هم معذلت می خوام چه امسشونو نبردم. خب آخه من زیاد چه اونارو نمی بینم واسه همینم یادم رفته بود چه اونا هم منو دوش دالن!

ایشالا وقتی به دنیا اومدم از خجالتشون در میام.

راستی بابا گلی دیجه پایین نظرات بنویس دوشتون دالم. آخه مامانی نالاحت می شه ها...

واسه همینم دست به کار شدم و از امروز شروع کردم به نوشتن خاطراتم توی این وبلاگ که مامانیم واسم ساخته!

من تا حالا می دونم چه یه بابایی دالم که خیلی دوشم داله و یه مامانی که من و باباییمو خیلی دوش داله و یه مامان مهناز و پدر جان و دو تا خاله ی مهربون که واسه اومدن من روزشماری می کنن. اونقدر ذوق اومدن منو دالن که از یه ماه پیش تا حالا شلوع چردند به خلیدن وسایلی چه من توی این دنیا لازم دالم.

تازه من تو یه وب سایت دیجه به امس نی نی سایت هم عضو هشتم.

دیجه واسه املوز چافیه! آخه من اوچولوام و زود خشته میشم. فعلاْ بای